Η 3η Ηλικία δεν είναι οι «άλλοι» – Είναι το μέλλον όλων μας

Πολλές φορές, όταν ακούμε τη λέξη ηλικιωμένοι ή τρίτη ηλικία, σκεφτόμαστε ανθρώπους διαφορετικούς από εμάς. Σαν να αφορά μια ομάδα που βρίσκεται μακριά από τη δική μας καθημερινότητα. Όμως αυτή η σκέψη δεν είναι σωστή. Η τρίτη ηλικία δεν αφορά μόνο κάποιους άλλους ανθρώπους. Είναι μια φάση ζωής που, αν είμαστε τυχεροί, θα τη ζήσουμε όλοι. Για αυτό η τρίτη ηλικία δεν είναι οι άλλοι. Είναι το μέλλον όλων μας.

Η ζωή έχει τη φυσική της πορεία. Όλοι γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε, γινόμαστε νέοι, ενήλικες και αργότερα περνάμε στην ώριμη ηλικία και στα χρόνια της τρίτης ηλικίας. Κανείς δεν μένει για πάντα νέος. Γι’ αυτό ο τρόπος που φερόμαστε σήμερα στους ηλικιωμένους δείχνει και το πώς θέλουμε να μας φερθούν οι επόμενες γενιές στο μέλλον.

Στη σύγχρονη κοινωνία, συχνά δίνεται μεγάλη σημασία στη νεότητα, στην ταχύτητα και στην παραγωγικότητα. Πολλές φορές οι ηλικιωμένοι νιώθουν πως η εμπειρία και η προσφορά τους δεν εκτιμώνται αρκετά. Υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι ένας άνθρωπος μεγαλώνοντας δεν μπορεί να είναι χρήσιμος ή ενεργός. Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας έχουν προσφέρει πολλά. Δούλεψαν σκληρά, δημιούργησαν οικογένειες, μεγάλωσαν παιδιά, ξεπέρασαν δυσκολίες και στήριξαν την κοινωνία σε δύσκολες εποχές. Κουβαλούν εμπειρίες, γνώσεις και μαθήματα ζωής που μπορούν να βοηθήσουν τους νεότερους. Πολλοί συνεχίζουν να προσφέρουν καθημερινά, φροντίζοντας εγγόνια, βοηθώντας την οικογένεια ή συμμετέχοντας σε κοινωνικές δράσεις.

Παράλληλα, αρκετοί ηλικιωμένοι αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες. Η μοναξιά, η απομόνωση, τα προβλήματα υγείας, οι χαμηλές συντάξεις και οι οικονομικές δυσκολίες κάνουν την καθημερινότητά τους πιο δύσκολη. Αρκετοί δυσκολεύονται επίσης να προσαρμοστούν στις νέες τεχνολογίες και αισθάνονται ότι μένουν πίσω από τις εξελίξεις. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που νιώθουν παραμελημένοι ή ότι η κοινωνία δεν τους ακούει.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, δεν χωρά αδιαφορία. Χρειάζεται περισσότερη φροντίδα, κατανόηση και σεβασμός. Οι ηλικιωμένοι χρειάζονται καλύτερες υπηρεσίες υγείας, ευκολότερη πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες, χώρους συνάντησης και ευκαιρίες συμμετοχής στην κοινωνική ζωή. Χρειάζονται επίσης στήριξη για να χρησιμοποιούν τις νέες τεχνολογίες, ώστε να επικοινωνούν πιο εύκολα και να μη νιώθουν αποκλεισμένοι.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι να αλλάξει ο τρόπος σκέψης μας. Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας δεν ζητούν λύπηση. Ζητούν σεβασμό, αξιοπρέπεια και ανθρώπινη συμπεριφορά. Θέλουν να νιώθουν χρήσιμοι, να ακούγεται η γνώμη τους και να έχουν θέση μέσα στην κοινωνία.

Αν σκεφτούμε σοβαρά το μέλλον, πρέπει να αναρωτηθούμε: πώς θέλουμε να ζήσουμε όταν μεγαλώσουμε; Με μοναξιά και αδιαφορία ή με ασφάλεια, φροντίδα και σεβασμό; Η απάντηση είναι απλή. Ό,τι κάνουμε σήμερα για τους ηλικιωμένους, το κάνουμε ουσιαστικά για το δικό μας αύριο.

Η τρίτη ηλικία δεν είναι οι άλλοι. Είναι οι γονείς μας, οι συγγενείς μας, οι γείτονές μας και μια μέρα θα είμαστε κι εμείς. Μια κοινωνία που σέβεται τους ηλικιωμένους δείχνει ανθρωπιά, πολιτισμό και ωριμότητα. Γιατί ο τρόπος που φερόμαστε στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας δείχνει τελικά τι κοινωνία θέλουμε να έχουμε για όλους.